Spis treści
Dzieci często przeżywają trudności emocjonalne, których nie potrafią zakomunikować tak, jak robią to dorośli. Mają kłopot z nazywaniem emocji i powiedzeniem wprost, że coś im się nie podoba. Wstydzą się swoich przeżyć i sytuacji, których doświadczyły lub których były świadkami. Nierzadko towarzyszy im duże poczucie winy.
Do tego dochodzą lęki – przed kontaktami społecznymi, przed konfliktami między rodzicami czy rodzeństwem i tym, co z nich wyniknie. Dzieci są też bardzo wrażliwe na ocenę: nie tylko tę szkolną, ale również ze strony rówieśników i rodziców.
Te niewyrażone emocje „pracują” w dziecięcej psychice i na ich bazie pojawiają się objawy, pod którymi kryje się prawdziwy problem. Dlatego kluczowe jest, by patrzeć nie tylko na samo zachowanie, ale i na to, co może się za nim kryć.
Pewien poziom wahań nastroju, buntu czy konfliktów jest naturalną częścią dorastania. Niepokoić powinno to, co jest nagłe, nasilone lub utrzymuje się przez dłuższy czas i wyraźnie wpływa na codzienne funkcjonowanie dziecka. Na co zwrócić uwagę:
Zasada jest prosta: jeśli jako rodzic czujesz niepokój – zaufaj swojej intuicji. Konsultacja z psychologiem dziecięcym nie jest przesadzonym krokiem. To akt troski, a nie oznaka, że „coś jest nie tak” z dzieckiem czy z Tobą jako rodzicem.
Często pierwszą oznaką, że dzieje się coś trudnego, są spostrzeżenia nauczycieli lub wychowawców przedszkolnych. Skargi na to, że dziecko bywa agresywne lub impulsywne, że trudno mu bawić się w grupie albo skoncentrować na zajęciach, bywają bardzo pomocne.
Warto traktować takie sygnały nie jako „zarzut”, lecz jako informację z innego środowiska niż dom. Dziecko może zachowywać się zupełnie inaczej w przedszkolu czy szkole niż przy rodzicach – i właśnie zestawienie tych obrazów daje pełniejszy obraz tego, co się dzieje. Jeśli trudności w grupie dotyczą głównie relacji i współpracy z rówieśnikami, pomocny bywa również Trening Umiejętności Społecznych (TUS).
Czasem wystarczy uważna, spokojna rozmowa w domu – wysłuchanie dziecka, danie mu poczucia, że jego emocje są ważne i bezpieczne. Wiele drobnych trudności da się w ten sposób rozładować.
Jeśli jednak rozmowy nie przynoszą rezultatu, a niepokojące sygnały się utrzymują lub nasilają, warto zastanowić się, czy to nie jest moment na profesjonalne wsparcie. Pomocna może być też refleksja, czy trudności dziecka nie są reakcją na sytuację w rodzinie – dzieci bardzo trafnie wyczuwają napięcia między dorosłymi, nawet gdy rodzicom wydaje się, że dobrze je ukrywają. W takich przypadkach czasem warto rozważyć terapię rodzin albo warsztaty wychowawcze dla rodziców, które pomagają lepiej rozumieć i wspierać dziecko na co dzień.
Dla wielu rodziców największą barierą jest niewiedza – jak właściwie wyglądają takie spotkania. Demistyfikacja procesu pomaga podjąć decyzję.
W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym na pierwszą wizytę zapraszani są najpierw rodzice. Pozwala to specjaliście spokojnie zebrać wywiad, ustalić listę objawów, poznać historię rodziny i jej aktualną sytuację. To także moment, w którym rodzice mogą zadać własne pytania – na przykład czy dane zachowanie dziecka mieści się w normie rozwojowej, jak rozmawiać z dzieckiem albo jak współpracować z nauczycielami i wychowawcami.
Kolejne spotkania odbywają się już z dzieckiem – zwykle dwa lub trzy. Na ich podstawie psycholog dokonuje wstępnej diagnozy emocjonalnej, którą następnie omawia z rodzicami na konsultacji podsumowującej. Wtedy też wspólnie ustalane są dalsze kroki: czasem wystarczy kilka spotkań, czasem proponowana jest dłuższa praca z dzieckiem, a niekiedy konsultacja dla rodzica lub pary.
Jakiekolwiek rozwiązanie zaproponuje psycholog dziecięcy, najważniejsze jest to, że dziecko mierzące się z trudnościami nie zostaje z nimi samo.
To częste pytanie, bo granica wieku bywa płynna. W uproszczeniu:
Jeśli Twoje dziecko jest już nastolatkiem, więcej znajdziesz w artykule o tym, kiedy nastolatek potrzebuje psychologa. A jeśli podejrzewasz u dziecka trudności z uwagą, impulsywnością i organizacją, pomocny będzie tekst o tym, jak rozpoznać i wspierać ADHD u młodzieży.
Wizyta u psychologa nie „naznacza” dziecka i nie oznacza, że rodzic zawiódł. To samo dotyczy obaw, że dziecko poczuje się gorsze – dobrze poprowadzona konsultacja jest dla dziecka doświadczeniem bezpiecznym, a często wręcz ulgą, bo ktoś wreszcie rozumie, co się z nim dzieje.
Nie musisz też mieć „wystarczająco poważnego” powodu. Nie trzeba czekać na kryzys – po wsparcie można sięgnąć również wtedy, gdy chcesz po prostu lepiej zrozumieć swoje dziecko albo upewnić się, że jego rozwój przebiega prawidłowo.
Jeśli wydaje Ci się, że Twoje dziecko może potrzebować pomocy – nie zwlekaj. Zadzwoń lub napisz do naszej Poradni w Warszawie (Ursus) i umów się na konsultację do jednego z naszych specjalistów. Pierwszy krok jest najważniejszy.
Wizyty prosimy umawiać telefonicznie pod numerem +48 690 015 000 (zapisy codziennie od 8:30 do 21:30). W razie braku połączenia prosimy o kontakt SMS lub e-mailem: info@psychologursus.com.pl. Przy zapisie prosimy zaznaczyć, do której poradni chcieliby się Państwo zapisać.
Nie ma sztywnej dolnej granicy – psychologowie dziecięcy pracują również z małymi dziećmi, dostosowując metody do wieku. W przypadku osób niepełnoletnich wymagana jest zgoda rodzica lub opiekuna prawnego.
W przypadku młodszych dzieci na pierwszą wizytę zapraszani są najpierw rodzice – dopiero potem odbywają się spotkania z dzieckiem. Udział rodzica w procesie jest ważnym elementem pomocy.
Specjalista dzieli się z rodzicami wnioskami z diagnozy i ogólnymi wskazówkami, ale relacja z dzieckiem opiera się na zaufaniu i poufności. Zakres tego, co jest przekazywane, omawiany jest na początku współpracy. Wyjątkiem są sytuacje zagrożenia zdrowia lub życia.
Kluczowe są: czas trwania (trudności utrzymują się dłużej niż 2–3 tygodnie), nasilenie (wyraźnie wpływają na codzienne funkcjonowanie), regres oraz sygnały od otoczenia (nauczyciele, znajomi). W razie wątpliwości konsultacja pozwala albo rozwiać obawy, albo w porę rozpocząć wsparcie.
Obie formy są możliwe. Spotkania stacjonarne dają pełniejszy kontakt i lepszy odczyt komunikacji niewerbalnej, szczególnie u młodszych dzieci, ale dostępna jest również pomoc online.
To częsta sytuacja – dzieci reagują objawami na napięcia w rodzinie. Wtedy psycholog może zaproponować konsultację dla rodzica, terapię rodzin lub warsztaty wychowawcze.
WIZYTY PROSIMY UMAWIAĆ TELEFONICZNIE POD NUMEREM TELEFONU:
Przy zapisach prosimy o zaznaczenie do której z poradni chcielibyście się Państwo zapisać. Zapisy są prowadzone codziennie od 8:30 do 21:30. W przypadku braku połączenia prosimy o kontakt w formie wiadomości sms lub wiadomości email. Nasz adres email to: info@psychologursus.com.pl
Zadbaj o swoje zdrowie psychiczne – umów się na konsultację z doświadczonym psychologiem!
Zadzwoń: +48 690 015 000
Zostaw kontakt